۲۸ آبان ۱۳۹۶
خانه / أشعار / کدامین شهر من ؟
کدامین شهر من ؟
کدامین شهر من ایران

کدامین شهر من ؟

شعر « کدامین شهر من ؟ »

دکتر سیّد فضل الله میرقادری

دانشگاه شیراز

 

وطن ای مهر و ماه و کوکب شب

اگر در راه حفظت جان سپارم

کدامین شهر را، بخش و دهستان

من از شرقم ؟ زغربم؟ از شمالم؟

جنوب و غرب و شرقت کشور من

من از رشت و بم و خاک خراسان

ز شیراز آن شه و ملک سلیمان

دیار عارفان و کوی جانان

ز شیراز آن دیار نعمت و ناز

من از آباده، اقلید و صفا شهر

زتنگ بولحیات و دشت ارژن

بلوچستان و زنجان موطن من

ز زرّین شهر زرّین گشته خویم

من از لارو ز کرمان کریمان

من از طهران دیار طاهرانم

هوای مشهد و قم دارد این دل

ز شهر لنگرود و بندرعباس

ابرقو، یزد و بوشهر و گناوه

ز آبادان و نورآباد و اهواز 

محلات و مراغه، مُهر و بیرم

هوای بابل و بهشهر بوانات

سعادت شهر و سمنان و سراوان

زیاسوج و زگچساران و دهدشت

به تنب کوچک و تنب بزرگان

ز بیجار و بروجن، بافق و بانه

ز بافت و بهبهان، اسلامِ آباد

ز نیریز و نیستانهای نایین

ز ایزد خواست، داراب و مریوان

خمین و گرمسار و فیروزآباد

ز قُروه، قشم و شاهین شهر و ازنا

ز گرگان و گناباد و ز گنبد

به کاشمر،‌اشکنان سیوند و شوشتر

الشتر، اردبیل و اسفراین

به ارسنجان و اردستان و دامغان

درود و درگز و دزفول و ساری

اَهِل، آمل ، ابوموسی، مهاباد

ورامین، کازرون چالوس و پاوه

به شهر بابک و خلخال و خورمج

ز سوسنگرد و سلماس و نهاوند

اُمیدیه، امید بجنورد و لاوان

ز فردوس سبزوار، مسجد سلیمان

ز شهر مرودشت و خرم آباد

ز اندیمشک و ایرانشهر و تربت

به شهرکرد و آذرشهر و بیرجند

ز زابل، قیروکارزین هگمتانه

زآغاجاری و زرقان و رودبار

سیاهکل، آستارا، ‌فومن، گلستان

من از بابلسرم، شروان و هشترود

لواسان، آشتیان، گلپایگان را

زلاهیجان و فیروزکوه و بیضا

دلم در بند شهر و کشور خویش

وطن محفوظ ماند از تعرّض

   

زعشق مرز و بومت جان فدایم

تمام لاله هایت خونبهایم

کدامین نقطه از خاکت ستایم؟

جنوب شرقی ام؟ من از کجایم؟

تمام این وطن را می ستایم

من از شیراز سبز با صفایم

به خاک کوی سعدی شد هوایم

ز وصف ضیمرانش برنیایم

ز عشقش شعر سبزم را سُرایم

من از لامردم و من از فسایم

دلیجان، اصفهان، از شهرضایم

زخرمشهر و خواف و خوی بنایم

جمال شوش و تبریز دلربایم

من از جیرفت و جهرم رخ نمایم

به شمران خاوران، کاشان بقایم

دیار عاشقان باشد لقایم

ز ایذه ، دیلم و داران ندایم

دیار خور و تنگستان سرایم

همه جای وطن گردیده جایم

بروجرد و سپیدان راستایم

دماوند و مرند و ری شفایم

سنندج، ساوه، استهبان سرایم

همه صاحبدلان هم فکر و رایم

به قائم شهر و سی سخت ره گشایم

اهر، کنگان، شلمچه شد صفایم

زماسوله، اوز گردد ثنایم

به شهر ایروان باشد دوایم

کرج، کهنوج و قاین لاله هایم

به سقّز، سیرجان باشد دعایم

و سردشت و سمیرم روشنایم

جوانرود و طبس گردیده رایم

به پیرانشهر و تفرش آشنایم

کوار و کیش و بوکان شد لقایم

به جاسب و میمه دوزم چشمهایم

نبردن نامشان باشد خطایم

همه از خلقت خوب خدایم

زرند و خاش و مهران رّد پایم

 به قزوین، قصرشیرین، طوس جایم

ز ایلام و فریمان درد و دایم

سرخس، میناب و پلدختر بنایم

برآید از نطنز وبم صدایم

سراب و شادگان، ماکو بقایم

ز رفسنجان و قوچان رخ نمایم

گشودم فرش زرّین زیرپایم

دیار قهرمانان زاد نایم

ز وصف خاطراتش برنیایم

فلاورجان و بستک را ستایم

من از کرمانشه تنکابن برآیم

ز جان و دل بود هردم دعایم

ارومیه شده دفع بلایم

هوا و آب و خاکش جانفزایم

ز قید و بند و درد و غم رهایم

پاسخی بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*